BOREAS – 4. HIJ ZILT, DE WIND

En de wind, hij beroert mijn handen en haren, hij streelt mijn gezicht, hij speelt met mijn wimpers en gooit

  • zilt
  • heden
  • verleden
  • toekomst
  • meer zilt

en kreunend, steunend, zuchtend en proestend verkent hij mijn lichaam. Hij streelt me met handen zo zacht en zo teer

en hij raakt met het zilt van zijn kracht

  • een eerste porie
  • een tweede porie
  • een derde en vierde en honderdste duizendste

en hij zegt “Rust, mijn kind,” en wiegt me, draagt me, legt me neer op een van zijn zachtste banken, herhaalt met een zucht en raakt

  • mijn eerste porie
  • de tweede
  • de honderdste duizendste

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.