OF EEN CEO

– Goh, goed, dank je. Druk druk druk. Een stoelendans.

– Wat? Waarom?

– Omdat A verhuist naar bedrijf 1, B naar bedrijf 3, C naar bedrijf 2 en bedrijf 4 heeft D aangeworven. 5 betaalt E meer dan wat hij vroeger in 1 verdiende, 6 heeft voor F een betere ontslagvergoeding op papier gezet, G begint ook bij 1 en krijgt flink wat aandelen maar A is daarvan niet op de hoogte, bovendien wordt 1 binnenkort door een Chinees bedrijf overgenomen maar A noch G weten daar iets van. En niet onbelangrijk; een maand geleden heeft H haar ontslag bij 4 ingediend, zij mocht beginnen bij 7 maar de raad van bestuur van 7 is nu van gedacht veranderd en H zal op zoek moeten naar een ander bedrijf, in een nieuwe sector. Als je wilt weten wat er exact gebeurde kan je het aan D vragen, die is van alles op de hoogte, hij heeft er veel met haar over gepraat en hij kent alle details.

– Het lijkt me eerder een soep dan een stoelendans.

– Ha, maar zo ingewikkeld is het niet hoor. En het is de normaalste zaak van de wereld.

– Normaal?

– Ja, normaal.

– Betalen die jobs goed?

– Ja. Meestal erg goed. En over alle voorwaarden wordt vaak lang onderhandeld.

– Ik veronderstel dat ik niet in aanmerking kom?

– Nee. Je draagt de verkeerde kleding en je kent niet genoeg mensen.

– Hola. Moet dat dan?

– Yes.

– Tja. Ik kan mezelf wat oppoetsen en ik ken jou, jij kunt me helpen, dat zal wel volstaan zeker?

– Nee, want ik beslis niks. Ik adviseer.

– O. Je adviseert. En, doe je het graag? Moet jij jezelf dan alle dagen grondig oppoetsen? En ben je gelukkig?

IMMER

En de maan, flinterdun, amper zichtbaar, moe van de nacht.

En drie, acht, zeven is een juiste volgorde, of zes, twee, elf.

En de zon komt op, de zon gaat onder, de zon komt op. Zelfs van achter haar wolkendek zegt ze ‘Komaan joh’ en geeft ze ons een tik op de rug, ‘De dag,’ zegt ze, ‘de dag!’