ENKELE TOPPEN VAN BOMEN, ENKELE BOEKEN, ENKELE MENSEN

Paul Gauguin Arearea 1892

Duizend verhalen, natuurlijk.
– over de seksistische opmerkingen van de mannen. In welke eeuw leven zij? Maar zag je die reportage over India, en de verkrachtingen? Stond de tijd er stil? Zelf zag ik die reportage niet, enkel de trailer, ik heb geen tijd, geen tijd, geen tijd (dat is een echo).
– (ergens een roep, een gil. Er is een blokhut, we willen in de blokhut, we willen vooral naar het woud eromheen. We willen de merels en de mussen, de mieren en de pieren, we willen de eekhoorn, we willen de wind en het niets van de bomen)
– Over de enorme slaapzalen.
– Over die foto van een jaar geleden. Toen zagen ze er allebei nog zo goed uit. Wat is er gebeurd, waar zijn die levens naartoe?
– Over de chaos, meervoud. Hier, daar.
– Elders: de piano. Het spel van de jongen. Heel zijn lichaam speelde wat was het ook weer? Ik zoek het op, straks. Zijn blik, strak op de partituur. Er bestaan mooie woorden.
– Nog elders; de meisjes. Hoe oud zijn zij nu? Twaalf en tien? Ze zijn zo slank, slank en vol leven, ze kunnen niet stilzitten. De oudste is verkouden, haar moeder zegt dat ze niet mag hoesten, niet mag niezen.
– Overal: het begin van de lente.
– Ha, ha. De hond. Het beest spurt naar binnen, stopt bruusk, zit als een sfinx, kijkt, kwispelt, staat op en spurt terug naar buiten.
– En dan zij. Ha! Ze liet zich niet doen. Ha! “Ik vind jouw opmerkingen maar niks,” zei ze tegen hem, en hij lachte haar vierkant uit maar werd even later kordaat naar huis gestuurd, ha!
– “De Afrikaanse politie.” Huh? Afrika is wel groot hé. Afrika is een continent, zal ik het je eens tonen?
– Hup hup naar Australië. Wie was daar weer? Ha ja. Herstelt hij daar ook auto’s? Ja?
– En dan, de oude Volkswagengarage die nu geen Volkswagengarage meer is. Hij klonk content, Maurice.
– Nog verhalen?
– Die grote, grote maan. A nice moon rising.
– Havermoutpap met kaneel!
– Ice Tea. Ze wil een ice tea, een cola, een zak zuurtjes! En haar bruine vest!
– Argh. Een greep op een hart. Argh. Van Argh tot Zrgh.
– Gauguin. Moet ik dan echt in herhaling vallen?
– De muziekmannen.
– De planning, de stickers, de lijsten.
– Ha, ha. De zijzakken met ritsen!
– En ik herhaal: de mier klimt langs de stoelpoot naar boven. De mier ontmoet het meisje. De mier maakt vijf, zes salto’s. Het is ongezien, echt, echt ongezien.
– “Hola,” zegt de Gerd en hij schiet in zijn bulderlach. Niemand lacht zoals hij. Of hij zijn muziek nog zo luid zet? vraag ik. “Jaja,” zegt de Gerd. “en het genre kan variëren naargelang de situatie.” De beat vlamt uit zijn ogen, ganse gitaren en drumstellen, verdorie.

ZE VINDT HET EEN MOOI VERHAAL

arvo part 2 0 20

En ze ziet zijn silhouet en ze zou hem willen aanraken.

En ze hoort zijn zachte stem en ze herkent zelfs het verhaal – het is het verhaal van het jonge meisje dat voor het eerst en helemaal alleen naar een ander land reist.

Ze glimlacht. Ze vindt het een mooi verhaal.

Ze sluit de deur. Zacht, maar ze weet dat hij het toch kan horen. Ze glimlacht nog eens. Ze weet ook dat hij weet dat zij niet meer terugkomt.

Zijn stem, het verhaal, beide klinken nog na. Ze roept een taxi.

Still uit Arvo Pärt – And then came the evening and the morning (1990) – 0:20
http://www.youtube.com/watch?v=VekWO6p5400

TWINTIG VLINDERS, ZESTIEN PAARDEN

Volgens Jef kunnen alle vlinders tellen en rekenen. Een twee drie vier vijf zes enzovoort en twee maal twee en drie plus zes. Nikki vraagt hem of hij zeker is en Jef zegt dat het zo zeker is, als dat hij met die dieren een heel gesprek kan voeren en als de vlinders en de paarden tegelijk in de weide zijn, dat dat dan een heel concert is van vertellende paarden en rekenende vlinders.
Jef zucht.
Hij zegt dat het fijn is om te weten dat vlinders vraagstukken oplossen en dat paarden verhalen vertellen en dat ze die verhalen zelf verzinnen dus dat hun fantasie wel degelijk werkt en dat de paarden dat aan de wereld kunnen en willen laten horen zodat Jef en enkele anderen het misschien zullen voortvertellen.
“Dat is wat ik nu doe,” zegt hij. “Het voortvertellen.”
“Ja,” zegt Nikki.

vlinder nabokov

Bronnen van afbeelding:
http://flavorwire.com/171588/vladimir-nabokovs-drawings-of-butterflies
en
http://www.nabokovmuseum.org/drawings1.html

dd. 16/7/2013