ROOD

sol lewitt
Sol LeWitt, Wall Drawing #299 (detail), 1976. Collection of Levi Strauss & Company, San Francisco

De Grote Raad van de Wethouders en van de Bedrijven heeft beslist dat de volgende week helemaal rood is. De bevolking dient zich te houden aan de volgende verplichtingen:
– Het dragen van een rode pet.
– Het dragen van een rode blouse of hemd.
– Het dragen van rode schoenen.
– Het strikte gebruik van enkel en alleen rode zakdoeken in papier of in stof. U weet ondertussen dat dit uiterst belangrijk is.
– Uitsluitend de rode lijnen mogen gevolgd worden.
– Uitsluitend de rode huizen en gebouwen mogen betreden worden.
– Uitsluitend de rode artikelen mogen gekocht en gebruikt worden.
– Wat de voeding betreft: U geeft tomaten, rode paprika’s, rode biet en aardbeien de absolute voorkeur. 75 procent van de maaltijden dient uit de kleur rood te bestaan.
– Omhelzingen, knuffels en seks zijn ENKEL toegelaten ALS de ochtend- of avondzon de hemel rood kleurt.
– U leest uitsluitend de rode boeken.
– U gebruikt uitsluitend rood schrijfgerief. Rood schrijfgerief moet verplicht zwarte inkt bevatten.
– Voor papier geldt de altijd geldende uitzondering; het moet hagelwit zijn en u koopt het uitsluitend in een rode winkel. Voor mappen, tussenschotten, enveloppen, kleefband, etiketten en dozen gebruikt u uitsluitend rood.
– Voor alle tekeningen, schilderijen, beeldhouwwerken en andere creatieve uitingen zijn enkel schakeringen van de rode kleur toegestaan. Witte of zwarte details zijn toegelaten. Een overzicht van de schakeringen staat op het intranet.
– U gebruikt enkele rode transportmiddelen.
– De algemene regel voor toiletpapier, handdoeken, badmatten, lakens, dekens is: rood.
– Alle achtergronden van televisieprogramma’s en van het intranet zullen rood zijn. Indien u zelf over kleuren-software beschikt, dan is het absoluut verboden om de instellingen van de achtergronden te veranderen.
– Het internet blijft uitgeschakeld.

– Iedere overtreding zal streng bestraft worden.
– Gelieve zelf alle overtredingen die u ziet te melden via een van de kliklijnen.

Advertenties

BAF : Vrije interpretatie & herwerking van een artikel, gedeeltelijk gelezen ergens op het net, op Paaszondag 2016.

sol lewitt wall drawing 260 1975 chalk on painted wall dimensions variablehttp://www.moma.org/calendar/exhibitions/305?locale=en


baf
baf baf baf
babaf baf baf baf
bababaf baf baf baf
bebaf bebaf bebaf bebaf

baf baf baf baf
babaf baf baf baf
bababaf baf baf baf
bebaf bebaf bebaf bebaf

bababaaf bababaaf bababaaf bababaaf
bababaaf bababaaf bababaaf bababaaf
bababaaf bababaaf bababaaf bababaaf
bababaaf bababaaf bababaaf bababaaf

bebaf bebaf bebaf baf baf
bebaf bebaf bebaf baf baf
bababaaf bababaaf bababaaf bababaaf
bebaf bebaf bebaf bababaaf.

 

Er is vanzelfsprekend geen enkel verband tussen het werk van Sol LeWitt en de BAF-tekst hierboven.

DANNY

installing soll lewitt
Installing Soll LeWitt. Foto Van Jason Stec, via Artic Edu (via google)

 

(Voor al de Danny’s)

Danny is fietsenmaker en hij pompt de banden op en brengt de fietsen in orde

en doet voort en herstelt het voorlicht van de fiets van zijn buurvrouw

en de remmen van de fiets van de bakkersdochter

en de koersfiets van de zoon van Jan

en de kruiwagen van de overbuur, want Handige Harry is hij, Danny

en hij herspaakt en soldeert en monteert en test een nieuwe soort banden

en hij verkoopt ook goede pedalen met reflectoren of zonder

en hij heeft ook aanhangwagens voor fietsen

met keuring

en hij herstelt ook vandaag weer

en hij bekijkt zijn voorraad kinderfietsen en denkt mmmmmm

en de dames- en herenfietsen in alle maten

en de nieuwste zadels die minder verkopen dan hij verwacht had

maar eerst moet hij een nieuwe reeks fietsen monteren

en hij neemt een set sleutels en de spaaksleutel

en het vet voor de ketting

en hij test het verzet

en kijkt op en ziet het overbuurmeisje in haar zomerse rokje

– haar ouders kochten vorige week een nieuwe fiets voor haar en Danny vond het een eer en een genoegen –

en hij werkt voort

hij keurt het voorwiel en het achter-

hij probeert het voorlicht en het achter-

hij voelt even aan de spaken

en hij kijkt weer op en het overbuurmeisje wuift hem toe en ho la la ze steekt de straat over en ze staat nu vlakbij hem en ze zegt dat ze zo blij is met haar nieuwe fiets en ja de kleur is goed en ja het zadel en de bandenspanning natuurlijk alles in orde

en hij vond het alweer een genoegen en hij kijkt haar even na, Danny

en doet voort.

NOG KLEUREN

LeWitt05
“Een mens zou er vrolijk van worden. “
“Van wat, Jef?”
“Van al die kleuren.”
“Ja maar, Jef, je begreep het toch niet?”
“Nee, Nikki, nog altijd niet.”
“En wat zei je, Jef? Dat je er vrolijk van wordt?”
“Ha ja hé Nikki!”
“Dat is dan goed hé Jef?”
“Ja hoor Nikki. Vrolijkdronken ben ik, Nikki.”
“Heb je gedronken, Jef?”
“Ja, Nikki. Hahaha! Water! Ik heb veel water gedronken!”

Afbeelding: Sol Lewitt, Wall Drawing 958, Splat, detail from Mass MoCA, November 2000, Acrylic paint, LeWitt Collection, Chester, Connecticut.
Bron: http://arttattler.com/archivesollewitt.html

KLEUREN

sol lewitt whirls and twirls

“Helaba!
Helaba, zeg ik!
Niemand reageert.
Waarom luisteren ze niet? Nu ja. Ik zal dan nog maar wat naar die prent kijken. Die prent, ja. Ik zal nog eens goed kijken. Ik begrijp haar niet. Is dat een kunstwerk? Maar dat is toch een muur? Een kunstwerk op een muur? Maar waarom? En hoe moet die verhuisd worden? Kunstwerken moeten toch naar een ander museum kunnen? Ze moeten die toch kunnen opheffen? Maar dit? Op een muur? Ik snap er niks van. Maar de kleuren vind ik tof, dat wel. Mooi, ook. Kleurrijk, in ieder geval. Ik zou er zelf door beginnen kleuren, als ik het zou kunnen!
Ha nee, ik kan niet kleuren. Ik heb zelfs geen kleurpotloden, en daarbij, ik zou niet weten waarom! Ik ben een volwassen mens! Nee nee, ik kleur niet.”

Afbeelding : Sol LeWitt, Wall Drawing 1152, Whirls and twirls (Met), detail, April 2005, Acrylic paint, LeWitt Collection, Chester, Connecticut.
http://arttattler.com/archivesollewitt.html

EN HET MANNETJE BLAAST DE BALLON

Jef zegt:
“Oei en ze zitten vast in hun rooster van negen tot vijf en daarna in het andere rooster van het eten en dan nog een van de televisieprogramma’s, het is tijd voor de soap.

Een klein mannetje struikelt over een van de draden van het rooster want zijn auto moet naar de garage maar het mannetje weet niet wat hij moet doen zonder die auto, hoe moet hij naar huis, hoe moet hij naar het werk, hoe moet hij het toiletpapier en het vlees voor vanavond – maar gelukkig bestaan er vervangwagens, hoe veel kost dat per dag en dan toch liever zonder maar hoe dan het werk?

En oei de soap valt weg wegens een voetbalmatch en oei de voetbalmatch valt weg wegens een overstroming en oei de overstroming valt weg wegens te veel sneeuw.

Het mannetje herademt.
Hij heeft zijn auto terug. Hij kan naar de frituur, hij kan naar de markt, hij kan naar de supermarkt en naar de dokter.

Oei en daar is dat andere rooster van koffiekoeken op zondag maar de bakker is gesloten en de betaalterminal is defect en de zondagskrant is er niet en ai, oei,

En het mannetje blaast de ballon tot de ballon groter is dan de parochiekerk en er komt een ander mannetje met een lange naald en de ballon zegt ‘plof’ en het eerste mannetje reageert geschokt en maakt zich zorgen over de kerk en over de koster en over de stoelen – die waren weliswaar aan restauratie toe  maar wat als?

En zo kabbelt het leven voort, langs auto’s en hun kerkhoven, langs voedsel en de kant en bijna klare maaltijden (er werd een nieuwe slogan uitgevonden!), langs om ter meest en om ter grootst en er worden kortingen gegeven maar het eerste mannetje maakt van diezelfde ballon nog altijd een olifant zo groot als de parochiekerk en hij denkt niet meer aan de stoelen, noch aan het altaar, noch aan de koster, noch aan de bloemen van de lokale mevrouwenkrans.

Hij denkt aan zijn auto die nu toch weer in de garage staat want de alternator, zie je, en het volledige laadsysteem en een nieuwe auto is veel te duur en hij wil geen nieuwe, hij wil zijn oude om naar het werk en naar de bakker en zo voort, maar de automensen hebben gezegd dat hij een tweede en een derde want de fabrikanten en de verzekeringsmaatschappijen moeten groot en groter en zij moeten hun geld in zichzelf en in hun banken – prop, prop, tot een ader dichtslibt en het hele systeem en zo voort en zo voort.

‘Ach,’ zegt het mannetje.
Hij is weer gestruikeld, hij heeft de voet in het gips, hij kan nu toch niet etc etc en hij leest in een boek over een woud en over een klein huis met een groentetuin en het mannetje denkt ‘Zou ik dan?’ maar hij blijft in zijn woonkamer en met zijn voet in het gips tot de voet oké en tot de auto oké en hij betaalt de rekeningen want hij moet terug naar het werk en de boodschappen en hij wil die kant en bijna klare maaltijden van de nieuwe slogan proberen, punt.”

sol lewitt 1
Afbeelding: Sol LeWitt in het Bonnefantenmuseum, Maastricht (foto van Peter Foolen)
Sol LeWitt: via MB, met dank.