ALLES

(‘Alles in de tuin maakt een diepe buiging,’ zei hij)

Het is wat het is en een regenboog vraagt geen geld. Maar het doet zeer aan het hart en daar helpen alleen de bloemblaadjes tegen. En de wolken staan in een punt en kijk, er is een gat, en links van dat gat kun je dromen in vierkanten gieten, of in cirkels, maal duizend. En rechts is het niemandsland, daar worden slechts groene stengels geboren maar vroeger, wie weet het, wat was er eerst?

Dus het blijft dat het is wat het is en de regenboog leerde zelf met het licht te spelen en toont andere kleuren en vormen en hij praat en als de wind goed zit kun je hem verstaan maar misschien niet begrijpen. En de wolken leggen zich neer over de kleinste wandelpaden en je kunt erin bijten en dromen bestellen en meer, meer en meer en nog anders.

Daarna gaan de wolken een weddenschap aan en worden ze grijzer en grijzer. Ze laten hun water over de aarde lopen tot ze zeggen genoeg! en de zon toch weer mag en *schitter* en *blink* tot het wordt wat het is en de regenboog herhaalt dat enkel de bloemblaadjes helpen, raap ze op, zegt hij, hou ze bij, zegt hij, zegt hij, zegt hij, hou ze bij en *schitter* en *blink*.

Advertenties

TIEN TON OF MEER

Beste, ik heb op u gewacht maar de afstand was te groot, zeker tien ton en nee, het geeft niet, het was immers licht en donker en dan weer licht en we waren vreemden.

Beste, het is te laat het is voorbij de zonsondergang en ik had nog iets kunnen proberen maar het was te groen of te blauw en u zou gezegd hebben dat u vogels boven bloemen verkiest, of varkens of legoblokjes.

De afstand bleef en werd groter, van die tien ton tot zeker het eerste seinhuisje tot voorbij het botenhuis in de kleinste haven van het land.

U heeft nog gebeden maar de goden wilden niet luisteren, u vloekte en sprak van mijn kloten en de goden namen een deken en gooiden die over de aarde.
U voelde het niet, u zag niet dat het donker werd.

Daarna? Winterkoninkjes, roodborstjes en zwaluwen en het mooiste siergras, en de dahlia’s, de hortensia’s, en de fuchsia’s? Zij zullen wit kleuren.
En de zonsopgang zal de horizon verpulveren, misschien tot voorbij de woestijnrozen.

Al het andere weet ik niet.
Ik weet niet of bliksemschichten de luchten doorklieven tot ze links zowel als rechts

Noch weet ik, of de houten schilfers en de lange planken, of de zeepaardjes uit de tekening, of het boek op de staander, of de grootste witte rozen van bij die ene teler – enorm zijn ze, die rozen – of de rode randen van het blad, of het zonlicht in de kamer, of, of

FIJN STOF

Geachte heer Hoofd-Administor van de Geëerde Afdeling Controle van de CijferPlichtigen.
Vandaag is het 10 mei en ik kom tot de ontdekking dat ik de volledige in- en uitgaande Administratie van de Maand April nog moet verwerken.
Ik wens me bij deze alvast te verontschuldigen voor de Laattijdige Indiening van de Nodige Papieren en Cijfers.
Ik hoop dat U het me kan Vergeven en dat er geen Boete zal volgen.
Behalve een Verkoudheid, een Allergie en de Traditionele HoogSeizoendrukte, heb ik geen Geldig Excuus.
Indien nodig bezorg ik U een Attest van de Huisarts. Ik moet dan eerst Tijd vrijmaken om Online een Afspraak te maken, en vervolgens moet ik me IRL naar het Kabinet van de Huisarts begeven, om me te laten Onderzoeken.
Eigenlijk zou dat me wel passen: misschien kan de Arts me dan ook een nieuwe Puffer voorschrijven, een Betere, misschien, want mijn Allergieën worden erger en erger. Mogelijk is dat te wijten aan die nieuwe Riemen Papier, of aan het Nieuwe Stof dat door onze Nieuwe Printer mijn Lucht wordt Ingeduwd.
Mogelijk heeft u hier Ervaring mee, of heeft U een Gouden Raad voor mij? U, nog meer dan alle Anderen, heeft immers Dag en Nacht te maken met Riemen Papier en met Printers en Scanners. Ik zou Uw Mening dan ook heel erg Appreciëren!
Maar vandaag noch morgen kan ik die Afspraak maken. Ik moet immers Hoogdringend, Allereerst, Prioritair en Absoluut die Administratie verwerken. Een vraag: Waarom lijken al die Documenten zo sterk op Elkaar? Heeft dit dan nog zin?
Ik geef U een Voorbeeld. Ik hou het kort!
xxx.xx / xxx.xxx / xx.xx / x.xxx / xxxx / xx.x / .xx / .xxx / xxx.x
En Zo Voort.
Ik zie er Het Nut niet van in!
Kunt U Verduidelijken? Of kunt en wilt U me Tools en Motivatie aanreiken, om dit in de Toekomst Vlotter te laten Verlopen?
Hopend op Uw Begrip, met Dank voor het Geduld en met een Diepe Buiging voor U, Geëerd Hoofd van de Geëerde Afdeling Controle van de CijferPlichtigen.
HoogAchtend,
E-Nummer BE0XXX.XXX.522

KAFKA OP EEN BEEN

Hun administrator is vertrokken en de printer print onleesbaar.
De in te vullen vakken (53, 68, 72, 108, 116, 137, 171) zijn zwart en onbruikbaar.
Papier wordt enkel nog per tien riemen verkocht.
Witte verf krijgt een schrijfwaarde.
Dollars worden ponden en dan weer euro’s en dan weer kronen, die plots Australisch worden.
Potloden spuwen gif en dat gif is donkerrood en onuitwisbaar.
Tabellen zijn, zowel in de lengte als in de breedte, oneindige labyrinten.
Kafka draait zich straks om in zijn graf, maar eerst doet hij vergeefse pogingen om op een enkel been te lopen. Een rolstoel is geen optie.
Hij verscheurt duizenden riemen, zucht gelaten en haalt de schouders op.
‘De hortensia’s staan vol bloemen en ze krijgen voldoende schaduw,’ zegt hij.

MET ZIJDEN EGELNAALDEN *

En Mars is een planeet waar kinderen iedere dag in een lauwwarme rivier kunnen spelen en waar ze zo veel bloemen mogen plukken als ze willen.

Ze kennen en weten er alles vanzelf, zonder naar school te moeten, ze kunnen de kennis drinken uit een fontein met oranje en gele limonade

en iedere dag krijgen ze zeven of acht of nog meer verhalen te horen van de Allerbijzonderste Vertellende Vrouw want die heeft een fantastisch geheugen en een groot boek dat enkel maar dient voor de kinderverhalen, minstens kilometersdik of zelfs oneindig en met op iedere bladzijde de lekkerste stukjes ananas en zoete appel.

Of ze mogen tekenen of schilderen op alle muren en op elkaars lichaam of ze mogen puzzelen en houten flatgebouwen tot de Aarde laten reiken, of ze mogen voetballen op hun blote voeten of met hun gewone schoenen op voorwaarde dat daar wollen pompons aan hangen

en op de bedden in de grote zalen liggen lakens met vlinders of treinen of vliegtuigen of grote beren of smurfen en alle bedden hebben vleugels en kunnen geluidloos door de ochtend vliegen

en er groeien marshmallows in de velden, in ontelbare stapels

en er zijn grote baden vol pratende en liefspuwende waterpistolen en plastic eenden die zachtjes kwaken maar nooit storen en met het hoogste schuim.

Ze mogen in en uit het bad wanneer ze maar willen en dan mogen ze dadelijk ravotten en 1000 ballonnen prikken of ze kunnen van het schuimbad recht in de rivier glijden of als ze willen mogen ze in het ravotzwembad of met hun trampolineschoenen naar het ploeterbos

en ze krijgen allemaal lieve knuffels, wanneer ze maar willen. Sterke geelgroen gespikkelde of de fuchsia variant en ze mogen dan rusten tegen de stoere, sterke spierballenarmen of gewoon, ingewold en gekronkeld tegen de zachtste schouder.

* om de ballonnen te prikken

(Vogelvrij naar de eerste regel van e. e. Cummings’ who knows if the moon’s)

OF AZALEA’S

MAAR HET BESTE FIETSPAD VAN DE GEMEENTE LOOPT VOOR ONZE DEUR IN IK VERKIES DE WITTE RODODENDRONS MET ANDERE KLEUREN MOET JE NIET AFKOMEN MAAR MEIKLOKJES EN ZELFS ROZEN MOGEN OOK.

EN ONDERTUSSEN DAVERT DE TREIN EN DE WIND KOMT UIT HET OOSTEN EN IK KAN HEM HOREN EN DE VLIEGTUIGEN MAAR GISTEREN OOK DE ZWALUWEN WANT ZE ZIJN TERUG UIT HET VERRE AFRIKA IK ZAG ZE BINNENFLADDEREN RECHT DE ONDERDOOR IN ZE KENNEN HET NOG.

EN DE BEUKENHAGEN KIEZEN EN ZE WORDEN GROEN EN ROOD EN SOMMIGE ZIJN DOOD OF LIJKT DAT MAAR ZO WANT DE BOVENSTE TOPJES, MISSCHIEN?

EN GISTEREN WAREN ER BERGEN, HOGER DAN DE EVEREST EN HET DEED ZEER AAN MIJN KUITEN EN MIJN ADEM SCHOOT TE KORT MAAR HEY IK OVERLEEF HET OOK DE AFDALING. DE SHERPA’S DROEGEN DE BAGAGE EN ZE BAKTEN ME EEN TAART EN DIE WAS NIET TE ZOET EN DAARNA TROK IK ALLEEN DOOR KATHMANDU, DAT GAF VERSE PIZZA MET VERSE INGREDIENTEN DIE ZE EERST NOG EVEN SNEL MOESTEN HALEN MAAR IK KREEG THEE EN HET DUURDE NIET LANG.

MAAR ER WAREN OOK DROMEN OVER HET WERK WERK WERK EN OVER DIE ENE JONGE MAN EN OVER DIE ANDERE EN ZE MOESTEN ALLEMAAL EEN INLICHTING MEVROUW EN JA IK KWAM HIER VROEGER MET MIJN SCOOTER MAAR NU HEB IK MIJN GROTE RIJBEWIJS EN IK KWAM EENS ZIEN HOEVEEL KOST DIE? EN DAN MAIL 1 MAIL 2 MAIL 3 MAIL 108 EN OEI DE COMPRESSOR WORDT OPGEZET EN OEI ER IS AL TELEFOON EN OEI DE HOND MOET NOG ETEN EN OEI MAIL 604 EN ER IS MAAR EEN DOOS EN ER ZIT NIET VEEL IN HA JA HET WAREN DE BOUTEN VOOR DIE KLANT.

MAAR HET BESTE FIETSPAD, TOCH EN DE WITTE BORDERS EN DE ENORME RODE BEUK EN EEN GROTE HAAS EN DE KALKOENEN EN DE ZWALUWEN EN HET ZEER ZELDZAME ONKRUID VAN DIE ENE MENEER, IK KEN ZIJN NAAM NIET MAAR HIJ HAD EEN RUGZAK VOL GROEN EN HIJ VROEG OF HET MOCHT, JA NATUURLIJK ZEI IK EN DE BOVENSTE TOPJES VAN DE HAAG, TOCH.