HELEMAAL

HELEMAAL ZON

..
Vandaag werd ik, door toedoen van een

Zwoele

stem

Helemaal

wakker.

..

Minder dan een minuut later werd ik een

Volgende

keer gewekt door een op de wolken beukende

Zon

die, behalve op de zijkanten van dat grote dek,

maar niet wou verschijnen

en nog een minuut later werd ik nogmaals gewekt door enkele

Achtergrondgeluiden

van Brahms en U2

en dacht ik dat

Dacht ik dat.

..

De Zon bleef beuken op haar de dag overheersende

Grenzen

van donkergrijs en blauw

en zei

dat het een gans andere

Dag

zou worden:

– hortensia’s in alle kleuren

– rondslingerende portemonnees

– geen dwingende achtergronden

– kleurrijke knikkers en kikkers

– mosselen, kreeften

– waters en andere dranken.

..

Nog steeds op de

Grenzen

van heldere en regenachtige uren

drong ze aan:

“Het wordt een gans andere dag,

Namelijk

– hortensia’s in donkerblauw, wit en roze

– het mooie lichtgroen van de hagen van de voor- en achtertuinen

– Peterselie

– kronieken

– Histories

van grote en kleinere mensen

– gesprekken over haarzelf,

De Zon,

die nog twijfelt over

het links of rechts van haar

Grenzen.”

..
(foto dd. 2/7, tekst dd. 3/7)

DRIE

“Een wolk. Twee wolken. Drie. Ik herken een olifant, ik herken een dinosaurus.”
“Jef, ben je oké?”
“Ja hoor Nikki. Ik kijk naar de lucht en ik herken.”
“O.”
“Nikki, de mensen zijn vergeten dat de wolken figuren en landschappen zijn.”
“Ja, Jef, dat is waar.”
“Kijk, een echte egel.”
“Een wolkenegel hé Jef.”
“Ja. En daar, een opening naar een andere aarde.”
“Hahaha, Jef. Er zijn geen andere aardes.”
“Nee Nikki, dat is waar. Alhoewel. Maar het is een opening.”
“Een wolkendeur, Jef.”
“Yep, een wolkendeur.”