ROOD

Dekalog

 

Hun agenda’s met veel rood zijn passé.

Nu zitten ze daar.
Zij: met een breiwerk, met een lappendeken, met een kruiswoordpuzzel.
Hij: met het voetbal.

Er is te weinig voetbal op tv, vindt hij.
Hij gooit met de afstandsbediening. Twee minuten later zegt hij dat het hem spijt. De volgende dag gooit hij terug met de afstandsbediening, zegt twee minuten later dat het hem spijt, neemt een duurder kabelabonnement, kan vanaf dan de klok rond voetbal kijken, juichen, boos zijn op een speler, boos zijn op een trainer, juichen, geeuwen, matchen een tweede keer bekijken, ’s ochtends en overdag en zelfs ’s nachts.

Zij bereidt nog altijd de maaltijden.
Hij heeft honger, hij heeft geen honger, hij wil een glas wijn bij het eten, hij wil een glas cognac na het eten, en in de namiddag, en ’s avonds, twee.

De batterijen van de afstandsbediening zijn plat, er zijn geen batterijen meer in huis, hij gooit met de afstandsbediening, hij zegt dat het hem spijt, zij zegt dat het haar spijt, misschien hebben de buren?

En op haar pantoffels klimt ze naar de hogere verdieping en belt ze aan bij de jongere buren.
Maria, Maria, wat doe je toch? vragen ze, het is al zo laat!
Maar ik moet batterijen, zegt Maria, hebben jullie?
En de bovenburen gaan mee naar beneden en steken de nieuwe batterijen.

Hij kijkt weer naar het voetbal en glimlacht en bedankt.
Zij vraagt of de jonge bovenburen ook een cognac?
Maar zij zeggen nee, dank je Maria, en dat het fijn is dat hij nu terug televisie en ja, voetbal is belangrijk, de mensen, zie je, en ze nemen afscheid want het is al laat en Maria neemt haar breiwerk en tikt tikt of zou ze kruiswoorden? maar gaat dan toch slapen. En hij juicht want een doelpunt en waar is de fles weer? Maria?

 

Afb.: Still uit een van de Dekalogen van Kieslowski.

Advertenties

MAANDAG

Hopper Hotel by a Railroad

“Yep.”
“Spreek Nederlands.”
“Nope. En daarbij, Stefan, ‘Yep’ is korter dan ‘Ja’.”
“Doe niet zo stom.”
“Pff.”
“Breng me gewoon die bak mee.”
“Nee.”
“Moet ik dan zelf rijden?”
“Ja.”
“Maar jij rijdt naar het dorp. Dan kun je dat toch makkelijk doen?”
“Nee.”
“Trut.”
“Eikel. Haal ‘m zelf. Ik doe het niet. Niet meer. Voor niemand. Ook niet voor jou.”

Stefan schoof aan in de rij aan de kassa. Een kar had hij niet genomen en de bak stond aan zijn voeten.
“Kieke,” dacht hij.
Zij had die bak gerust voor hem kunnen komen halen.
Hij tilde hem op om hem te laten scannen.
“Duvel, meneer?”
“Begin jij ook al?” snauwde Stefan.
“Ik zou niet durven, meneer.”
Hij betaalde en droeg de bak naar buiten.

(Afb.: Edward Hopper, Hotel by a Railroad, 1952.)

DANNY

installing soll lewitt
Installing Soll LeWitt. Foto Van Jason Stec, via Artic Edu (via google)

 

(Voor al de Danny’s)

Danny is fietsenmaker en hij pompt de banden op en brengt de fietsen in orde

en doet voort en herstelt het voorlicht van de fiets van zijn buurvrouw

en de remmen van de fiets van de bakkersdochter

en de koersfiets van de zoon van Jan

en de kruiwagen van de overbuur, want Handige Harry is hij, Danny

en hij herspaakt en soldeert en monteert en test een nieuwe soort banden

en hij verkoopt ook goede pedalen met reflectoren of zonder

en hij heeft ook aanhangwagens voor fietsen

met keuring

en hij herstelt ook vandaag weer

en hij bekijkt zijn voorraad kinderfietsen en denkt mmmmmm

en de dames- en herenfietsen in alle maten

en de nieuwste zadels die minder verkopen dan hij verwacht had

maar eerst moet hij een nieuwe reeks fietsen monteren

en hij neemt een set sleutels en de spaaksleutel

en het vet voor de ketting

en hij test het verzet

en kijkt op en ziet het overbuurmeisje in haar zomerse rokje

– haar ouders kochten vorige week een nieuwe fiets voor haar en Danny vond het een eer en een genoegen –

en hij werkt voort

hij keurt het voorwiel en het achter-

hij probeert het voorlicht en het achter-

hij voelt even aan de spaken

en hij kijkt weer op en het overbuurmeisje wuift hem toe en ho la la ze steekt de straat over en ze staat nu vlakbij hem en ze zegt dat ze zo blij is met haar nieuwe fiets en ja de kleur is goed en ja het zadel en de bandenspanning natuurlijk alles in orde

en hij vond het alweer een genoegen en hij kijkt haar even na, Danny

en doet voort.