LEKKER

Monet Nympheas
Monet, waterlelies, 1915.

 

Hij proefde van de macht.
“Mmmm. Lekker.”
“Eet er maar niet te veel van.”
“Maar nee. Ik eet met mondjesmaat.”
“Ik vind toch dat je overdrijft.”
“Overdrijven? Ik? Vind je dat echt?”
“Ja.”
“Oké. Ik zal wat beter opletten.”

“Maar je bent weer bezig.”
“Wat?”
“Met schrokken.”
“Mja, het is lekker. Maar je hebt gelijk. Ik moet rustiger eten.”
“Ja, en veel minder. Straks heb je weer krampen.”
“Ja, juist. Maar ik kan er niet aan weerstaan. En er is zo veel. Ik zie haar overal.”
“Je kunt haar niet helemaal naar binnen schrokken.”
“Nee? Maar het is zo lekker!”
“Je zult braken van het te vele. Misschien krijg je wel een vergiftiging. Het is genoeg geweest. Je moet haar laten liggen.”
“Maar ze is verschrikkelijk lekker.”
“Je moet er echt mee stoppen.”
“Nog een paar stukjes. Morgen lukt het misschien. Ja, morgen zal ik stoppen.”

 

(Waterlelies als tegengewicht)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s