“IK SLAAP IN DE SMALSTE GOOT”

“Ik slaap wel buiten, in de sneeuw.
“Ik slaap wel buiten, in de storm.
“Ik slaap wel buiten, in de hagel, onder de dikke laag smog, onder de nooit eerder geziene wolken van grijze, donkere as.

De man rechtte de rug. Hij duwde zijn schouders extra naar achter, zodat zijn hoofd automatisch een trotse houding aannam. Hij slikte, hernam en herhaalde wat hij net zei, nog luider. Hij dreunde voort, zonder dat hij de keel moest schrapen en alsof zijn stem alle bergen van de wereld kon ver-dragen.

“Ik slaap wel op het scherp van het mes
“Ik slaap wel in de snee van de schaar.
“Ik trotseer al de touwen, al de prikkeldraad, iedere bliksem, al de lava, de distels, de krokodillen
“Ik, ik trotseer alles. De hele wereld. Iedere grot, iedere laag, al de donkerste dagen en putten.

De man zocht een ladder, vond er een, gebruikte die om tot op het dak van het schuurtje te klimmen.

“Ik slaap in de smalste goot
“De volgende ochtend sta ik fris en monter op. Ik schud de dauw van mijn haren en lijf. Ik adem met volle teugen de lucht van de nieuwe dag. Ik gebruik de natuur, mijn adem en mijn kracht om te herrijzen.
“Ik hoef niet te strijden.
“Ik hoef niet te dreigen.
“Ik hoef niet te declameren.

De man nam zijn gitaar. Hij wachtte vier of vijf minuten. Hij rechtte de rug, duwde zijn schouders extra naar achter, zodat zijn hoofd automatisch een trotse houding aannam. Hij begon.

De man slaapt nu buiten, in de sneeuw.
De man slaapt buiten, in de storm.
De man slaapt buiten, onder de hagel, onder de smog, onder de nooit eerder geziene wolken van grijze en donkere as.
Hij strijdt niet.
Hij dreigt niet.
Hij declameert niet.

Advertenties

BUITEN

en om u daar zo in te steken en te blijven, blijven, en te weten dat ge u geen zorgen moet maken, dat er altijd voldoende lucht zal zijn – en blauw.
en laat de gedachtegangen aan eventuele blauwe maandagen maar varen want die zijn buiten de kwestie, het gaat uitsluitend over ademlucht en noem haar vooral geen ‘zuurstof’ want dan moet ge de les beter lezen en herhàlen en herhàlen tot ge alles goed beet hebt.
dus blijf, en zie die enorme kosmos en weet dat ge van hier naar ginder kunt zweven en dat ge de grenzen kunt zien in hun onbestaan en vlieg dan voort en voort en weet dat ge een van de weinigen –
Gebruik die kracht en dan zou ik bijna zeggen ‘my lord’ maar dat weiger ik en ik verslik me bijna en ik begin zelfs te proesten, beweer ik, maar geloof daar maar niks van want ik ben de ernst zelve.

dd 19/2/2013