Auteur: Eliane

KOEN, KOEN EN KOEN

– Vanaf morgen regent het.
– Hartkloppingen.
– Werkmannen, altijd, overal!
– De geur van de bloemen.
– Ik moet die factuur nog maken. Nu.
– ‘Vieren’.
– Koen, Koen en Koen.
(Koen waart hier al lang ergens rond. Altijd. Onder ons dak, maar ook onder deze woorden. Mogelijk zelfs van in het begin.)
Koen zegt dat hij al lang geen lekke band meer had.
“Hela,” zegt hij. “Is dat niet straf?”
Hij heeft twee bussen olie nodig.
“Zijn dat twee dezelfde bussen?” vraagt hij.
Hij weet niet meer wanneer hij op onderhoud moet komen.
“Ik heb er nu 19.000,” zegt hij. “Nee, eum, 19.650,” zegt hij. En dat hij dan rond de 20.500 zal telefoneren. “Rond de 20.500 hé?” vraagt hij nog eens.
“Mag dat met bancontact?”
“Dag vrienden,” zegt hij tegen de honden maar ook een beetje tegen mij, mag ik hopen. En “Oei, ik vergeet mijn olie nog.”

NOG EN NOG

– Industrieel.
– De krukas is besteld.
– Nog een fles rode wijn.
– Een van zeventig en een van tachtig.
– Zelfbescherming.
– Maar ze zijn nog zo jong, mijnheer.
– Made in Thailand, Made in Taiwan, Made in Spain.

OP Z’N MINST

– Gemberthee. Minstens met honing en citroen of limoen.
– Het is nog stil nu. En de echo van die stilte.
– De briefjes, de briefjes.
– De lijsten.
– Het zoemen.

MOED

– De tabellen, mijnheer Macharis.
– Zij zijn niet afwezig. Ze doen gewoon alsof.
– Ondertussen weet hij ALLES over isolatie.
– Op Radio 1. Moet ik nu applaudisseren?
– Daar is moed voor nodig. Veel moed.

TWEE MINUTEN NEPAL

– ‘Wij kunnen die waarborg niet goedkeuren, mevrouw.’
– Er is een nieuwe marketing manager. Er is een nieuwe marketing manager. Er is een nieuwe marketing manager.
– Wie lijdt er hier aan geheugenverlies, hé?
– Ik wil naar Nepal.
– Twee minuten, alleen.

DRAMA, DRAMA

– Zet dat af.
– Grapjas.
– Drama, drama, drama.
– Clear Yr Head.
– Sit And Breathe.
– ’t Is donderdag.
– Koppig.
– Onder dat ventje moeten ze een keteltje met cocaïne stoken. Right.
– Buiten en een sigaret. Een sigaret en buiten.

GROOT, GROTER.

– Groen, groen.
– De zonsondergang is er veel mooier.
– Twee veluxen. Grote!
– Het licht het licht het licht.
– Koffie. Werkfiches. Thee. Verkoopsverklaringen. Koffie. Telefoon 12345.
– Discipline, my dear. En focus.

HOE GAAT HET HOE GAAT HET

Ze vragen hem hoe het gaat en hij antwoordt goed en met jou en zij vragen goed en met jou en hij antwoordt goed en met jou.
Dan beginnen ze over het weer en over het laatste verkeersongeluk en over de stakingen bij het spoor en hij voelt dat zijn keel

en dat er een betonblok op zijn hart ligt.

Ze vertellen voort over die ene die in slechte papieren zit en dan over de Amerikaanse president en dan over de laatste nieuwe van BMW en van Tesla en of hij daar iets meer kan over vertellen.

Euh ja misschien wel zegt hij maar hij voelt het betonblok en ondertussen praten ze al over de nieuwe burgemeester, een vrouw, dat zal wat worden en over de dikke van Vandenbrande die in het schepencollege zit maar die geen vrouwen kan verdragen. En onze nieuwe burgemeester is jong en blond en mooi, dat zal nog vonken geven.

Hij slikt.
Hij voelt dat zijn keel

en dat er een betonblok op zijn hart ligt.

HET VAT

De druk steeg de druk steeg en het vat ontplofte.

Miljoenen stukjes.

Het vat was er niet goed van, zette zich op een bankje en keek naar de stukjes.

‘Miljaar,’ dacht het.

Het zuchtte.

Het vat raapte een van de stukjes op, bekeek het eens goed, draaide het om en om en stak het in zijn binnenzak.

Het vat stond op.

Het zuchtte, keek nog even naar de miljoenen stukjes en begon aan zijn wandeling.

EVENVEEL

– Het ochtendgloren en het verre geraas van de A12.
– Ik mis de wandelingen ik mis de wandelingen.
– Zijn vrouw mag geen woord zeggen.
– Boeken. Ik neem ze een voor een vast en steek ze in een doos, in dozen.
– Nee want ik ben al aan het werk. Wanneer komen die backorders?
– Vijftigduizend mails en evenveel telefoons.