(foto: Marc, januari 2024)
Ik wil wel naar een feelgoodvideo kijken maar ik hou het bij die ene op de site van De Redactie want ik wil niet blijven kijken tot ik brainrot.
Dan kies ik voor adem in adem uit, sluit 3 seconden mijn ogen, adem nog dieper, ga naar buiten en kijk en voel het overal aanwezige overweldigende groene.
Dat is beter.
Ik beweeg wat, het zijn drukke dagen en de stijfheid kroop tot in mijn hals en rug.
Ik buig naar dat groene en rek tot het blauwe, terwijl ik mijn hoofd traag in alle richtingen beweeg en ik de ijswolken hun naam probeer te geven.
Stel je voor dat mijn hersenen ook verstijven. Dat is een no-go.
Ik sluit mijn ogen en kijk nog eens rond: tot het ijs gindsboven, tot het Middellandse Zee-water, die ene ochtend, toen strand en zee nog helemaal leeg waren. No people. De eindeloosheid.
ANDEREWOORDEN 