…
De volgende ochtend merk ik dat de wind woord hield; de fabriek is geen fabriek meer.
– vrouwen met kleurrijke sjaals
– veel glas in lood
– het kale plein is nu een veld vol wilde bloemen.
Een van de fotografen legt het vast: de kleuren, de blauwe einder.
De wind vindt het niks overdreven. Het volledige beeld moet in onze geheugens gegrift blijven.
Ik begrijp hem niet.
“Als je geluk hebt, zal jouw tijd ooit komen,” zegt hij.
Hij steekt een verhaal af over paardenbloemenpluizen en over andere lichtgewichten.
“Klaprozen,” zegt hij.
ANDEREWOORDEN 