HET GEWICHT

DEEL II. HET DAGBOEK.
Dag 1, dag 2, dag 3.
Allerlei wordt geschapen, zwarte strepen sieren de lichtgevende toestellen, mensen zetten er een tekst bij en delen, delen.
Buiten de steden heerst de bliksem.
Een enkeling beseft dat hij écht bestaat en klieft met zijn laarzen door de modder. Als hij langer dan een paar seconden blijft staan, voelt hij zich wegzakken.
“Het gewicht van een mens,” denkt hij, en glimlacht. Hij zet een paar stappen, blijft staan, voelt dat hij wegzinkt, glimlacht opnieuw.
“Het is echt,” denkt hij.

(Het dagboek: 10 dagen)
(‘Neo’ is een deel van de Polyptiek)

IN KOOR

NEO
DEEL I. LATER
De wolken vliegen voorbij maar zij zien eruit als blauwgetinte computerschermen.
Iemand vraagt waar de gewone wolken en de gewone lucht naartoe zijn en honderden mensen antwoorden in koor dat alles, wat zich vroeger boven de hoofden bevond, nu is vervangen door wat de miljoenen laptopgebruikers online zetten.
‘Het is beter,’ zeggen zij.

Zeeën en rivieren zijn enkel op scherm te vinden, niemand weet nog dat die bestonden, zij zijn als koeien voor stadskinderen.

Een man met goede ideeën organiseert tentoonstellingen.
‘Wolken met olifantenvormen’
‘Wolken met neuzen’
‘Regenwolken’
‘Blauwe hemels’
Hij vindt ongekende tinten blauw uit, van licht tot donker, bijna zwart, en lanceert enkele nieuw thema’s: ‘Donder en bliksem’, ‘Dieren van vroeger’, ‘Bloemen van vroeger’.

De tentoonstellingen worden eindeloos gedeeld en vereeuwigd. De man met de goede ideeën wordt rijk en heeft nog meer ideeën; hij laat, op de binnenmuren van de woonhuizen, beelden van vroeger weergeven – behangpapier dat, telkens de bewoners thuiskomen of wakker worden, oplicht en beelden uit een van de vele thema’s weergeeft.

‘Neo’ in fragmenten. Vanaf nu wordt deze titel enkel nog in de tags vermeld.
Met dank aan H/S om me op enkele inconsistenties te wijzen.

1000 BEELDEN – 7 – VERVOEGINGEN

EEN DOOS, TWEE DOZEN, DRIE DOZEN / TIEHANDBOEK / HB / P. DE HERTO / 25 / PROCOMM / GARANTIE OP CONSUMPTIEGOEDEREN – TRAXIO-BESTELBONNEN (B2C) – CONTROLES VAN DE ECONOMISCHE INSPECTIE – WETBOEK ECONOMISCH RECHT (WER) / DOUWE EGBERTS / 0800 111 00 / SMILE / ZEMST – MEISE / OPENINGSUREN EN CONTACT / YAMAHA / VERLENGING / REKENINGAFSCHRIFTEN VAN DE KLANT / UPLOAD IS NIET VOLLEDIG / SHAD / XSR900 / OVERNAMEPRIJS / FOOT SHIELD SET / MINIMUM STOCK / ZE STAAN DERBIJ / IK BEN IN ROLVERLOF / CM / GEVELMEESTERS / KLINKERS /

dd. 3/2/2018

FALLEN LEAVES (*)

De rest van 2018 publiceer ik geen blogteksten meer.
Ik doe nog (wat) voort met de 1000 beelden (wérk-beelden) én ik zet delen van mijn polyptiek online. Ik begin met ‘Neo’.

*  De voorbije dagen bevond ik me in het goede gezelschap van Calexico. Dank je.

MET TITEL

En de dichter dicht want hij moet de gaten dichten, er zijn overal gaten zegt hij en die moeten dichtgedicht worden en tja zo komt het dat hij waarschijnlijk eeuwig zal blijven dichten.
Dus hij dicht een gedicht in een gat en het gat wordt inderdaad dichtgedicht en dan ziet hij een nieuw gat en hij dicht een nieuw gedicht in dat nieuwe gat en trots verkondigt hij dat hij ook dat weer eens heeft dichtgedicht, met titel.
Op een dag merkt hij diep in zichzelf ook zo’n gat maar hij kan er niet aan om het te dichten en hij neemt een beitel en een hamer en hij beitelt en hamert tot hij het gat dat gedicht moet worden vindt – het zit ergens onder zijn navel en ja, het is waar, het moet gedicht.
Dus de dichter dicht.
Dus de dichter dicht tot de volgende dag.
En de dag daarna.
Dan kan hij eindelijk zeggen ‘Oef, mijn gat is gedicht en het is echt goed dicht. Ik mag me met nog steeds dezelfde trots dichter noemen, specialisatie: gaten in mijn eigen lijf dichtdichten.’
En hij heeft de woorden nog niet uitgesproken, of hij voelt een nieuw, groot gat dat gedicht moet, ergens in zijn linkerdij, tussen de hesp en de spieren. Hij graaft en beitelt en hamert en dicht het gat met maar liefst vier gedichten, tot het goed is. Vijf dagen.
Hij herademt en kijkt om zich heen.
Hij ziet weer andere te dichten gaten. Overal.
En de dichter zucht en vindt nieuwe energie en dicht, dicht en dicht want hij moet de gaten dichten en er zijn overal gaten herhaalt hij en hij moet die dichtdichten en hij zal dat doen, dat dichtdichten, eeuwig.

VEEL

Goh, ja, wij zijn te beklagen want we stonden in een veel te lange file in onze veel te grote auto en daarna moesten we veel te lang aanschuiven aan de kassa in de supermarkt en daarna kwamen we thuis en onze mazoutkachel was al volop aan het geven en onze houtkachel heet en de aardappelen en rijst en drie soorten groenten en vier soorten vlees en eerst soep en daarna papjes of fruit of zelfs pannenkoeken, zo veel, te lekker! en het stond allemaal al op de tafel.

En een uur later moesten we in onze veel te grote badkamer in het veel te grote bad met veel te veel warm water en schuim schuim schuim, we konden het tot ballonnen blazen en daarna in onze nieuwste en veel te dikke pyjama en pantoffels en lekkerrr warme badjas en plof! in onze supergoeie sofa en de voeten – bloot, geen sokken nodig! – vlakbij de kachel! En goh, ja! bij de televisie!

En goh, ja, ja! we zijn te beklagen want het was nog koud in de slaapkamer maar snel snel snel de kraan van de radiator en goh, ja, drie kersenpitkussens en eerst nog muziek en goh ook nog een telefoontje naar die vriendin en als het kan – druk druk druk! –  naar die vriend en naar de dochters en misschien naar de buren want ai, oei, we hebben toch dat zoveelste feestje! Maar ai, oei we waren zo moe en wilden slapen!

Nee, we zijn vooral te beklagen omdat
| wij geen muur hebben tussen Noord en Zuid | wij water uit de kraan krijgen of kopen of whatever | onze dochters nog leven | het huis niet ontploft |de straat niet vol kraters en doden en branden en ruïnes en doden en kraters en doden, doden, doden |

Dus goh, we kunnen straks echt nog languit in de sofa en geeuw, geeuw, we kunnen een quiz en we kunnen een puzzel of een raadsel of een spelletje op onze telefoon of we kunnen een verhaaltje en zelfs hardop en we kunnen het ook zingen of ha zelf schrijven, schrijven! of aaargh we dichten, dichten! een gedichtje of twee, vijf, achtenzestig en ach, oeps, bijna vergeten toch ook die cd en ach, ai, oei toch ook die soap en ai, oei we moeten echt die nieuwe serie en die volgende documentaire, interessant, ja, ai, oei

– of minder

1000 BEELDEN – 6

REKENINGUITTREKSEL 109434 / CONTRACT OP NAAM VAN / NAZICHT BATTERIJ / 7. FIN. PRINTEN (CONTR.) / BLACK MATSUI SMALL / BANK TO DO / CHRIS -257 REMMEN REGELEN / GAETAN + AG / PAPERCLIPS / B16FJ112 SMALL / VERSTUREN / 0228871109 / 1MC211D0 FRAME SLIDERS / DEALERS NET PRICE 163.03 / MENEEEER VAN PALM / CODE 43 / EN DAN MOETEN ZE NOG FOTO’S HEBBEN OOK 🙂 / (HIERNA GENOEMD ‘DE VERKOPER’) / #12109 / IND151741 / CONCEPT VAN HET BERICHT / UPLOADEN / 2 HERSTELLINGEN / MEDIUM STUUR / 25 / TE VEEL FOUTCODES WE MOETEN ZE WISSEN /

dd. 01/02/2018

1000 BEELDEN – 5

1000EN 1000EN / BPOST / 7.00 € / 25’ / 2’ / TR700 / SLOT / XSTOCK!! / EDMOND / QUICKLINKS / FUEL TANK COMP. / TEGEN 10 / DRIE EETLEPELS / WACHTTIJD / KLEUREN / BEETHOVEN / BEETHOVEN / BEETHOVEN / (BLZ. 1/1) / 4429 / 17091 / 8051 / BART SWINGS / SH0 EN NOG WAT / DIAGNOSTIC RESULTS / INPLANNEN INPLANNEN INPLANNEN / PAP / @YAHOO.COM @YAHOO.COM / BU21 / SBBZ444 / 4 GARAGES / THE FLAMING LIPS / BORNEM / BE0474 / INBOX / VERLENGING / 0014721 / #A7971 / PLUG 16G / AANVRAAG TOT INSCHRIJVING AANVRAAG TOT INSCHRIJVING AANVRAAG TOT INSCHRIJVING / DPBMC / 23P RED / 31/1! /

(dd. 31/1/2018)

DE DOOD VAN LIGO TEMPRES

Parmi Kadar zei dat ze het wel gewoon zouden worden en dat het hun lot was.
Maar ze zullen doodgaan, had Ligo Tempres geantwoord.
Parmi Kadar zei, dat ze ook daaraan wel zouden wennen.
Ligo Tempres zweeg, maar hij had de tranen in de ogen. Hij keek rond en hield hen in de gaten. Ze waren veel te mager. Als Parmi Kadar niet in de buurt was hielp hij zelf meezoeken. Niks. Geen druppel. Nergens.

Bij de volgende inspectie verstopte hij drie kruiken onder zijn swarma. Hij slaagde erin, om ze in een van de qwari’s in een hoek achter te laten zonder dat Parmi Kadar of een van de lagere Sprata hem zag.

Ook de keer erna lukte dat.
Maar tijdens het volgende bezoek werd Ligo Tempres betrapt door Parmi Kadar zelf en kreeg hij honderd stokslagen alvorens hij in de laatste en kleinste qwari werd vastgebonden. Geblinddoekt en zonder kruiken, zonder druppels. Hij wist wat hem te wachten stond.

Je zult eraan wennen, grinnikte Parmi Kadar.

Ligo Tempres hield zich nog een paar dagen sterk, enkel door de herinnering aan rijkelijk stromend water.
En dan stierf hij. Gedaan. Niemand die het wist, niemand die naar hem zou vragen.

WANT HET MOEST, ZEI ZIJ

Er moest op gedronken worden, champagne! Vul de glazen! Want de firma had nog nooit eerder zo veel stuks verkocht, duizenden, duizenden, en dat was een absoluut record.
Absoluut.
En de firma bedankte iedereen, van de marketingmanager tot de laagste bediende, en ze zei dat het dankzij de fantastische inzet van iedere echt iedere individuele werknemer was dat ze zulke verkoop hadden gerealiseerd, met veel dank!
Met veel dank!
En echt dit was ongezien en de firma zou een groot feest organiseren, een ganse dag ergens op een domein, met culinaire hoogstandjes, al heel binnenkort.
Echt ongezien!
En de week erna kregen ze een datum en een locatie voor dat grote feest maar ze kregen ook de vooruitzichten en de nieuwe te realiseren quota voor het volgende semester en ze moesten en zouden een extra verkoop van minstens twintig procent halen, want het marktaandeel zus en de prognoses zo en daarbij, de concurrentie zou steken laten vallen en die twintig procent zouden ze erg makkelijk
Erg makkelijk, en zo voort.
En de firma rekende op iedereen, van de marketingmanager tot en met de laagste bediende maar ze  twijfelde er niet aan dat het zou lukken want iedereen zou wel en zou wel
Tot en met.
En zo voort.

En de laagste bediende stapte op want hij zei dat hij dit allemaal al eens gezien had, de verkopen en de quota en de druk en de stress en pfff, zei hij, zelfs beursnoteringen maar ook vijandige overnames zei hij, en dat hij het niet, niet, niet meer, zei hij.

En de firma vond een nieuwe bediende en nog een want ze moesten extra personeel voor de goede cijfers, zei zij.
Want het moest, zei zij.
En zo voort.