TWINTIG VLINDERS, ZESTIEN PAARDEN

Volgens Jef kunnen alle vlinders tellen en rekenen. Een twee drie vier vijf zes enzovoort en twee maal twee en drie plus zes. Nikki vraagt hem of hij zeker is en Jef zegt dat het zo zeker is, als dat hij met die dieren een heel gesprek kan voeren en als de vlinders en de paarden tegelijk in de weide zijn, dat dat dan een heel concert is van vertellende paarden en rekenende vlinders.
Jef zucht.
Hij zegt dat het fijn is om te weten dat vlinders vraagstukken oplossen en dat paarden verhalen vertellen en dat ze die verhalen zelf verzinnen dus dat hun fantasie wel degelijk werkt en dat de paarden dat aan de wereld kunnen en willen laten horen zodat Jef en enkele anderen het misschien zullen voortvertellen.
“Dat is wat ik nu doe,” zegt hij. “Het voortvertellen.”
“Ja,” zegt Nikki.

vlinder nabokov

Bronnen van afbeelding:
http://flavorwire.com/171588/vladimir-nabokovs-drawings-of-butterflies
en
http://www.nabokovmuseum.org/drawings1.html

dd. 16/7/2013

Advertenties

VOORT

“Politiek? Daar hou ik me niet mee bezig, zo’n spinnenweb, ze zeggen dit, ze beweren dat, ze zeggen dat ze het goed met de mensen voorhebben en sommigen menen het maar niet allemaal, we kunnen het niet weten en ik weet het niet, ik geloof hen niet, of ik geloof hen even tot ze dan weer in een of ander dossier door de mand vallen of hun andere bedoelingen laten zien of tot ik te weten kom dat ze vijfendertig mandaten en bestuursfuncties hebben en dat ze daar steenrijk van worden, ze zeggen dat ze ‘maar’ zo veel of zo veel verdienen, maar zeg nu zelf, zo veel honderdduizenden, hoe kan dat nog ‘maar’ zijn en bovendien, hoe spelen ze het klaar om niet aan belangenvermenging te doen dus, voilà, ik geloof hen niet.”
En zo raasde Jef voort, er leek geen houden aan, hij stopte alleen maar om af en toe te ademen of om eens naar zijn pijp te kijken, maar hij vulde ze niet.

dd. 12/7/2013

AUTO

“Dat is een mooie auto.”
“Ja maar, Jef, jij houdt toch niet van auto’s?”
“Nee, maar wel als ze mooi zijn. Hun lijnen en afwerking. Hun vermogen en snelheid.”
“Ja maar, Jef!”
“Ik hou van mooie auto’s, punt. Het uitzicht en de luxe. Het aanzien. Als ik zo’n mooie auto zou hebben, dan zouden de mensen respectvol over mij praten.”
“En nu niet?”
(Jef zegt niets)

“Daar. Nog zo’n mooie auto. De wielen, het koetswerk, de stroomlijn. Zo’n auto zou ik willen!”
“Vanwege het respect van de andere mensen, Jef?”
“Nee, vanwege de kracht van de motor en vanwege het werk van de ingenieurs. En vanwege het comfort en de luxe van het goede rijden.”
“Het goede rijden, Jef?”
“Ja. De kracht, de souplesse. Het voelen van de degelijkheid van het metaal en van de motor. Maar ook vanwege het kunnen van de mens; de kunst van het maken.”

mercedes

(foto: © Mercedes-Benz)

dd. 7/7/2013

HORSES

“De mensen zijn gek.”
“Waarom zeg je dat, Jef?”
“Omdat ze gek zijn.”
“Ja maar Jef, waarom?”
“Ze zijn gek omdat ze naar de maan en naar Mars willen. Omdat ze naar olie boren en miljoenen dollars verzamelen. Omdat ze toespraken geven en allerlei verkondigen, en omdat ze aan politiek lijden.”
“Aan politiek lijden, Jef?”
“Ja. Het is een ziekte. Politiek is een ziekte en de mensen zijn gek.”
“Jef?”
“Ja?”
“Jij bent toch diegene die beweert dat paarden kunnen praten? En jij voert toch lange gesprekken met die paarden?”
“Ja.”
“Is dat niet gek?”
“Nee.”
“Nee?”
“Nee.”

horses

dd. 3/7/2013

GRIJS

Jef droeg altijd een oude stofjas en Nikki vroeg waarom en hij zei “dat dat makkelijk is, dan moet ik nooit kiezen en daarbij,” zei hij, “ik hoef me niet op te tutten en me anders voor te doen dan ik ben, ik ben een eenvoudig man en ik rook mijn pijp en ik luister naar de paarden en naar mijn muziek en af en toe naar de buren, meer moet dat niet zijn, een korte grijze stofjas is voldoende, die stofjas is een waarheid, die verhult niks.”

Nikki polste eens bij Marie naar wat zij over Jef dacht. Maar Marie schoot in een lach en bleef een volle minuut lachen en dan zweeg ze een volgende minuut en daarna zei ze dat Jef vooral naar de paarden luisterde en dat hij soms lang naar de lucht kon staan staren, ook als die grijs was en dat hij dan telkens in herhaling viel en zei dat de zon daar achter verstopt zat en dat de wolken dienden om ons naar de zon te laten verlangen, zodat we duizend keer meer zouden genieten van haar stralen telkens ze er was, maar dat de meeste mensen daar niet eens bij stilstonden.
“In een vorig leven was hij toch melkboer?” vroeg Nikki.
“Jaha,” ademde Marie.
Nikki dacht dat Marie nog wat zou vertellen maar ze zei weer niks meer en keek, op haar beurt en zoals ze het van Jef had gezien, naar de lucht.

grimbergen

dd. 29/6/2013

ZOMER, PRESTO

“Van hoog naar laag,” zei Jef.
“Welke muziek is dat?” vroeg Nikki, maar Jef deed teken dat ze moest zwijgen en luisteren.
Nikki probeerde.
“Het is moeilijk,” zei ze.
Jef reageerde niet en bleef met de ogen gesloten zitten.
“Jef is een vreemde melkboer,” dacht Nikki nog, maar plots werd ze bevangen door de snelle, cirkelende bewegingen van de muziek en werd ze meegezogen in die wervelende klanken. Het was alsof Nikki’s hersenen aan het dansen gingen – haar brein vierde feest en hulde zich in de tientallen over de dansvloer glijdende jurken. Het duurde minutenlang en dan, plots, was het gedaan.
“Zie je wel?” vroeg hij.
“Laat het eens herbeginnen, Jef,” vroeg Nikki.
“Ja, straks,” antwoordde hij.

degas

afbeelding: Edgar Degas, Danseuses basculant (Danseuse verte)

dd. 26/6/2013

SEIZOENEN

Jef zei dat je, als je beter naar de vier jaargetijden van Vivaldi luistert, dat die dan bijzonder mooi worden en dat je de vogels over het grasperk ziet lopen, of dat je de vlinders in de wilde bloemenperken ziet, of dat je voelt dat de wind de wereld in zijn macht probeert te krijgen, en Jef vertelde dan ook over die wedstrijd tussen de wind en de zon en hun weddenschap om als eerste de jas van het mannetje van het stenen beeld uit te krijgen en de wind maar blazen en blazen en rukken aan die jas maar het stenen mannetje knoopt zijn jas stevig dicht en de wind geeft op maar de zon verwarmt alles en het mannetje doet vanzelf zijn jas uit.
De vier seizoenen dus, en de regen, de hagel, de wind, de sneeuw, de zon en het ontluiken – telkens weer, als je de muziekstukken laat spelen en herbeginnen zoals Jef dat op zijn nieuwe cdspeler deed. Hij kocht dat ding voor zestig euro, zei hij, maar het verschafte hem het plezier van een miljoen euro, een miljoen in rinkelende een en twee eurostukken en hij moest glimlachten bij het horen van al dat geld, denk ik, of was het het spel van de violen in een of ander allegro?

distel

(Wikipedia: Allegro is een van oorsprong Italiaanse muziekterm waarmee het karakter van een muziekstuk wordt aangegeven: “vrolijk”, “opgewekt” of “levendig”. Een levendig stuk muziek impliceert een wat hoger tempo; langzaam en levendig sluiten elkaar ongeveer uit. Allegro behoort tot de snelle tempi)

(foto: distel, juni, Meise)

dd. 21/6/2013