VOLATIEL

 

Geslacht: Man

Woonplaats: Londerzeel

Leeftijd: 43

Geboren te: Mechelen

Motivatie (bondig aub): De uitdaging, de belegging, het spel

Uw uitleg:
Ik ben niet geïnteresseerd in een spel, maar u daagde me uit. Gezien de omstandigheden (en voor een keer) kan ik daar niet aan weerstaan. U zegt dat ik uw belegging niet kan evenaren, maar dat kan ik makkelijk. U zegt dat, wat u voorstelt, een goede investering is, maar dat moet ik tegenspreken. Het wordt niks. U kent blijkbaar de risico’s niet. U kent blijkbaar de volatiliteit niet. Ik ken die sector. Ik heb er jarenlang in gewerkt. Ik ken de zwakke punten, ik ken de do’s-and-don’ts. Ik weet hoe die sector reageert op de huidige economische omstandigheden én op de nakende veranderingen door het internet en door het groeiende terrorisme. Nee, ik kies voor een andere belegging. De door mezelf herdoopte madcaps. Daar heeft u niet van terug en dat weet ik.

ZE KAN NOG TEKENEN, ZEGT KATRIEN

Soulages
Pierre Soulages (herh)

Mijn rechterarm en mijn linkerbeen, net boven de knie.

Ja.

Nee.

Nee. Nu is het wel genoeg geweest.

Blauw.

Nooit.

Ja, dat wel.

Dat weet ik niet.

Niets. Hoofdkleur groen.

Jaha, het viel op.

Nee. Het is echt genoeg geweest.

 

Katrien vraagt of ik haar alleen wil laten. Ja, natuurlijk, zeg ik, en dat ik helemaal niet van plan was om lang te blijven. We omhelzen elkaar. Ik huil. Ze zegt dat ik niet moet huilen. Dat het haar zal lukken en dat de pijn meevalt. Dat ze bezig is aan een tekening en dat ze het nog kan. Ik knik en ga met dichtgeknepen keel naar buiten.

KATRIEN

saul leiter jane pearson
Saul Leiter: Jane Pearson, c. 1948.

 

Katrien vertelde dat er iets als een breuklijn door haar leven gelopen was. Meer zei ze niet. Ik bekeek haar, zag haar slikken en blijvend door het raam kijken. Ze slikte nog eens.
Ik wachtte. Zou ze niet meer vertellen? Maar ze zweeg en liet haar blik vast op de tuin rusten.
Het begon te regenen en Katrien knipperde met de ogen, maar wendde het hoofd niet af of zei ook niet ‘Het regent.’
Ze slikte weer.
Ze rilde.
Ze bleef naar buiten kijken.
Ze sloot de ogen en veegde met haar handen over haar ogen, over haar wangen.
Ze keek terug naar buiten.

ZINTUIGLIJK


Een deel van het huis brandde af. Een ander deel stortte in. Veel hebben we niet kunnen redden: de hond, de poes, wat geld, wat kleren en enkele planten.
Mijn zus vroeg ‘Huh, planten?’
En ik antwoordde ‘Ja. Mijn planten zijn heilig.’
Ze schudde me dooreen.
Ik werd wakker.
Een deel van het huis brandde af, een ander deel stortte in. Veel hebben we echt niet kunnen redden: de hond, de poes, wat geld, wat kleren, enkele binnendeuren, mijn verzameling van flesjes Gaultier.
‘Ze zijn fotogeniek,’ zei iemand.
Ik antwoordde: ‘Het zijn kleine flesjes.’
Niks, niks blijft over van de duizenden ochtenden. Het behangpapier werd as.
Het is mistig, en ik hoor de voetstappen van die ene song.
Het is mistig, en ik zie de beelden van die ene film.
Een deel van het huis brandde af. De vijver tegenover het huis heeft niet kunnen helpen. De brandweermannen waren net terug uit vakantie. Honderdduizend luchtballonnen bestaan niet. Paarden kunnen niet praten. Jef is overleden. Marie verblijft nu in het woonzorgcentrum – want zo heten de rusthuizen tegenwoordig – en mocht haar strijkijzer niet meenemen.
Het is mistig, en ik hoor de voetstappen van die ene song.

Londerzeel, de ochtend van 14 mei 2016.

DE OCEAAN

Study of Sea and Sky, Isle of Wight 1827 Joseph Mallord William Turner 1775-1851 Accepted by the nation as part of the Turner Bequest 1856 http://www.tate.org.uk/art/work/N02001
Study of Sea and Sky, Isle of Wight 1827 Joseph Mallord William Turner 1775-1851

SPREKER: De oceaan.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: We houden ervan.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: We zwemmen erin.
KOOR: Jaaaaaa.
SPREKER: We maken er foto’s van.
KOOR: Jaaaaaaa.
SPREKER: We kennen de kracht ervan.
KOOR: Jaaaaaaaaa.
SPREKER: We dumpen onze viezigheid erin.
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: Al het plastiek uit de recente nieuwsberichten.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: We weten ervan.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: We trekken er ons niks van aan.
KOOR: Neeeee.
SPREKER: We denken ‘de viezigheid is voor de volgende generaties.’
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: Wij kopen wat wij willen, wij dumpen wat wij willen.
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: We leven en kopen vrolijk voort en maken de afvalberg nog groter.
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: Er is genoeg plaats op de vuilnisbelten en in de verbrandingsovens. Er is genoeg plaats in de oceanen.
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: Dom zijn we. Naïef zijn we. Lui zijn we.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: En de volgende generaties zullen wel
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: En wij zeggen dat wij zelf misschien ook al een beetje
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: Morgen.
KOOR: Jaaaaa.
SPREKER: Of overmorgen.
KOOR: Jaaaa.
SPREKER: Maar nu direct?
KOOR: Neeee.

ZWART-WITTEKENING

spilliaert beukenstammen
Léon Spilliaert, Beukenstammen, 1945 (herh.)

Maar dan kijk ik je recht in de ogen en zeg ik

En jij antwoordt dat je me zal troosten maar ik antwoord op mijn beurt dat ik geen troost hoef en ik kijk je weer recht in de ogen

En jij houdt vol dat ik getroost moet worden maar ik zeg dat je er niets van begrepen hebt want

Maar je laat me weer niet uitpraten en herhaalt

En ik herhaal

Maar dan geef ik het op. Dit gesprek heeft geen zin. Ik keer je de rug toe en ik loop in de richting van die ene horizon

Je roept

Ik hoor het niet

Links het bos. Was ik geen boskind? Uren en uren, dagen en dagen, het pad naar beneden, het pad naar boven, dan het pad tussen de velden en rechts het andere, kleinere bos met de uitkijktoren. Ging ik tot op de top en keek ik over de heuvels? Misschien enkel in mijn verbeelding maar waar zou dan de herinnering vandaan komen, over het kleinere bos met de uitkijktoren?

Vandaag regent het. De geuren van het gras en van de bomen worden weggevaagd en de regen blijft alle aandacht opeisen, de druppels tekenen zich tot meer en meer

Tot de dag avond wordt, en nacht, en het water in de beken en riolen stijgt, het blijft

Ach.

Ach.

‘Zwart-wit (media) (Wikipedia):
‘Zwart-wit duidt in de beeldende kunst en grafische techniek op monochrome beelden die variëren in helderheid, niet in kleur. Zwart-witbeelden bestaan uit zwart, wit en tussenliggende grijstinten. Andere kleuren zoals sepia zijn mogelijk.’

ROOD

sol lewitt
Sol LeWitt, Wall Drawing #299 (detail), 1976. Collection of Levi Strauss & Company, San Francisco

De Grote Raad van de Wethouders en van de Bedrijven heeft beslist dat de volgende week helemaal rood is. De bevolking dient zich te houden aan de volgende verplichtingen:
– Het dragen van een rode pet.
– Het dragen van een rode blouse of hemd.
– Het dragen van rode schoenen.
– Het strikte gebruik van enkel en alleen rode zakdoeken in papier of in stof. U weet ondertussen dat dit uiterst belangrijk is.
– Uitsluitend de rode lijnen mogen gevolgd worden.
– Uitsluitend de rode huizen en gebouwen mogen betreden worden.
– Uitsluitend de rode artikelen mogen gekocht en gebruikt worden.
– Wat de voeding betreft: U geeft tomaten, rode paprika’s, rode biet en aardbeien de absolute voorkeur. 75 procent van de maaltijden dient uit de kleur rood te bestaan.
– Omhelzingen, knuffels en seks zijn ENKEL toegelaten ALS de ochtend- of avondzon de hemel rood kleurt.
– U leest uitsluitend de rode boeken.
– U gebruikt uitsluitend rood schrijfgerief. Rood schrijfgerief moet verplicht zwarte inkt bevatten.
– Voor papier geldt de altijd geldende uitzondering; het moet hagelwit zijn en u koopt het uitsluitend in een rode winkel. Voor mappen, tussenschotten, enveloppen, kleefband, etiketten en dozen gebruikt u uitsluitend rood.
– Voor alle tekeningen, schilderijen, beeldhouwwerken en andere creatieve uitingen zijn enkel schakeringen van de rode kleur toegestaan. Witte of zwarte details zijn toegelaten. Een overzicht van de schakeringen staat op het intranet.
– U gebruikt enkele rode transportmiddelen.
– De algemene regel voor toiletpapier, handdoeken, badmatten, lakens, dekens is: rood.
– Alle achtergronden van televisieprogramma’s en van het intranet zullen rood zijn. Indien u zelf over kleuren-software beschikt, dan is het absoluut verboden om de instellingen van de achtergronden te veranderen.
– Het internet blijft uitgeschakeld.

– Iedere overtreding zal streng bestraft worden.
– Gelieve zelf alle overtredingen die u ziet te melden via een van de kliklijnen.

WIT & GROEN

lucian freud garden
Lucian Freud, 1997, Garden, Notting Hill Gate (Herh)

Natuurlijk is het hartverscheurend. Hier.
Wat?
Die onderste heb je niet goed gedaan.
Oké, ik doe ze opnieuw.
En wees dankbaar voor al het andere.
Jaja, dankbaar.
Ik meen het. Hier, deze, die moet je ook opnieuw doen.
Hoe laat is het?
Tien over. We moeten ons haasten.
Ik heb geen zin.
Ik weet het.
Ik heb echt geen zin.
Je moet ermee leren leven. Je mag je er niet laten door raken. Of net wel, maar er niet zo bitter op reageren.
Ik reageer hoe ik wil.
Ja, natuurlijk. Kijk, weeral de onderste. Als je zo voortdoet zijn we hopeloos te laat.
Ze zijn weerbarstig. Ik heb me net geprikt. Ze zijn taai, vandaag.
Ja, maar haast je toch maar.
Ik ben al bezig. Ik heb geen zin. Het was en is te veel.
Je moet er niet tegen vechten. En je moet beter kijken.
Nog beter? Helpt dat dan?
Ja, natuurlijk.
Hier, dat was de laatste.
Voor vandaag.
Ja, voor vandaag. Even nog, ik was eerst mijn handen.
Goed, ik wacht buiten.

(‘J’ai pris ces roses blanches’)

HOGER, HOOGST

kiefer melancholia 2004
Anselm Kiefer (B.1945), Melancholia, 2004 . Photo Sotheby’s

Oké, stuur dan maar die helikopter
Maar eerst zal ik het Boek van de Varkentjes Zonder Staart
En daarna zal ik beslissen of ik in die helikopter

En stuur ook maar de Trein van Amsterdam, of Brussel
Maar eerst zal ik het Boek van de Bloemen
En daarna zal ik beslissen of ik in die Trein van Amsterdam, of Brussel

Of stuur misschien de Wagen met de Knappe Chauffeur
Maar eerst zal ik de 1001 Verhalen
Over dromen en dagen, over dagen en dromen
Over bossen en velden, over velden en bossen
Over daken en straten, over straten en daken
En daarna zal ik beslissen of ik in de Wagen met de Knappe Chauffeur

Of zal ik langs de velden
Langs de eindeloze wegen
De bossen
Of gewoon, langs de straten en lanen van de gemeente
Zelfs helemaal tot in de grote stad
Of niet
Of zal ik de figuren in de wolken
en de vele regenbogen
– schuif af –
De sporen van de hoogste vliegtuigen
Of de vele ijskristallen?

 

SCHITTEREND

peacock
“Calligraphic Composition in Shape of Peacock”, Folio from the Bellini Album. Object Name: Illustrated album leaf. Date: ca. 1600. Geography: Turkey. Culture: Islamic.Medium: Ink, opaque watercolor, and gold on paper.

 

maar hij is een mooie pauw; schitterend kleuren, schitterende veren, de allergrootste staart.

maar er is iets mis met het kleurenpalet.

te grijs en te duister. Te onevenwichtig. Hier veel te donker, daar veel te roze. Past roze wel bij zo’n pauw?

en zijn roepen. Hij kakelt, hij kwebbelt, zijn snavel is groot, veel te groot zelfs.

hoor je hem? We moeten onze oren dichthouden.

hoor je hem nog? We moeten tot diep binnen in huis gaan om zijn gesnerp niet langer te horen.

Want het snijdt, het doorboort onze trommelvliezen. Het knispert en gloeit in onze hersenen. We moeten zorgen dat we hem niet kunnen horen.

en ja; hij is mooi. Met zijn glitterende kleuren, met zijn schitterende pracht die hem tot de Prins der Pauwen maakt, zo lijkt het en zo zegt hij zelf

maar het te donkere. De tekening van botten en knokels. De luide lokroep met zijn diep in jouw vel snijdend gekakel

gekwebbel, gesnavel, gepriem, hardnekkig geratel. Zijn pracht en zijn snavel zijn groot, veel te groot zelfs.