NAAR BARCELONA, MISSCHIEN?

Hij kon niks meer
                               zeggen
zijn keel zat dicht,
hij stuurde me
                enkel
een lange reeks                                         smileys,
1 van iedere soort tot en met de
rode.

Een week later zag ik hem
                weer,
hij haalde de schouders op en
                                                wees
met beide wijsvingers naar zijn
opeengeperste
                         lippen.

Hij schudde daarop zijn zakken
leeg en haalde nog eens de
schouders op.                   Hij
                               draaide
met de ogen alsof hij wou
     zeggen
     dat hij het
beu
      was

maar plots veranderden zijn gezicht,
zijn ogen, zijn lippen en kreeg
                ik
een geweldige glimlach
inclusief
twinkelingen en witte tanden.

                                     Hij begon een vrolijk deuntje te
                fluiten,
zwaaide juichend met beide handen
en danste de straat in    –            
                                              weg.

Eén gedachte over “NAAR BARCELONA, MISSCHIEN?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.