GENOEG

arvo part 3
“Zij bidden, Nikki.”
“Ja Jef.”
“Ik bid nooit.”
“Nee, Jef?”
“Nee, nooit.”
“Misschien zijn jouw gedachten gebeden, Jef?”
“Ja, Nikki, misschien. Sommige gedachten. Zachte gedachten. De dingen die ik stil en zacht denk. De dingen die ik stil en zacht wens.”
“Wat wens je voor jezelf, Jef?”
“Niks voor mezelf, Nikki. Wel voor mijn vriend de professor, toen hij ziek was. Voor de buurvrouw die geen werk vond. Voor het zieke kind van een andere vriend.”
“Niets voor jezelf, Jef?”
“Nee, Nikki. Ik heb genoeg.”
“Ja hé, Jef? Pratende paarden!”
“Inderdaad, Nikki. Ik heb mijn pratende paarden. En je hoeft daar niet mee te lachen.”
“Maar ik lach toch niet, Jef?”
“Nee, Nikki. Alleen maar bijna.”
“Nee hoor, Jef, ik zou niet durven.”

(afb: still uit een documentaire die ondertussen niet meer online staat)

Advertenties

ZE VINDT HET EEN MOOI VERHAAL

arvo part 2 0 20

En ze ziet zijn silhouet en ze zou hem willen aanraken.

En ze hoort zijn zachte stem en ze herkent zelfs het verhaal – het is het verhaal van het jonge meisje dat voor het eerst en helemaal alleen naar een ander land reist.

Ze glimlacht. Ze vindt het een mooi verhaal.

Ze sluit de deur. Zacht, maar ze weet dat hij het toch kan horen. Ze glimlacht nog eens. Ze weet ook dat hij weet dat zij niet meer terugkomt.

Zijn stem, het verhaal, beide klinken nog na. Ze roept een taxi.

Still uit Arvo Pärt – And then came the evening and the morning (1990) – 0:20
http://www.youtube.com/watch?v=VekWO6p5400

BIJNA NAAKT

arvo part 1

Nee, niet naakt. Bijna naakt. Ik bedoel dat haar hele lichaam bedekt was met flinterdunne witte zijde. Dat is ook bijna naakt, zie je?

Ik dacht dat ik haar zou kunnen aanraken, maar dat lukte niet. Ik kon het niet. Het was alsof er een grote barrière tussen haar en mij was. Ik kon geen centimeter dichter bij haar komen.

Ze had me gezien.
“Dag meneer,” zei ze. “Alles oké?” vroeg ze.
Ik zei dat ik niet lang kon blijven, want dat ik naar mijn vrouw moest. “We rijden straks naar onze dochter,” zei ik.
Maar ze luisterde niet. Ze bewoog zacht, in haar flinterdunne zijde. Bijna naakt. Vanwege de barrière kon ik haar niet aanraken. Geen centimeter kon ik dichterbij komen. Ik moest naar huis, naar mijn vrouw en dochter, het was tijd.

Still uit Arvo Pärt – And then came the evening and the morning (1990)
http://www.youtube.com/watch?v=VekWO6p5400