DE SCHIMMEL IS NORMAAL

249-bram-klein

Weet je wat ze deden en doen? Ze bedierven en bederven de schoonheid. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, brachten ze lagen schimmel aan, soms tot vier lagen dik.
Zonder verpinken.
En ze zeggen dat dat normaal is. En ze zeggen dat dat het beste is. Ze zeggen dat er geen andere manier is.

Nu zitten wij hier, met al die schimmellagen.
Ik probeerde azijn, ik probeerde schuurmiddelen, ik probeerde bleekwater. Ik mengde azijn met citroen en met nog vanalles anders.
Niks hielp.
Ik kreeg de schimmel grotendeels weg, maar nooit helemaal. En zie, hij groeit en komt terug.

Ik schreef een brief.
Na anderhalve maand kreeg ik een antwoord. Daarin herhaalden ze wat ze tegen iedereen zeggen: dat de schimmel normaal is, dat hij niet schadelijk is, dat ik me geen zorgen hoef te maken en dat zij alles zelf goed in de gaten houden.

‘Geen zorgen,’ zegden ze.
Geen zorgen?

Ik wacht nu.
Tot de lente met haar nieuwe knoppen en bloemen. Tot de zomer met zijn hogere temperaturen.
Ik hoop dat de zomer en de zon de schimmels verjagen. Dat zij hen doodmaken, verbranden of verstikken. Dat de schimmels vanzelf doodgaan en dat de plaatsen waar zij groeiden terug bedekt worden. Met schoonheid.
Ik wacht. En ik hoop.

(ill.: Bram Brioen, voor Merel en Mus, reeks ‘De Berg’)

Advertenties

DREK

“Viezigheid, vuiligheid, stank, beschimmelde proppen papier, nooit verdwijnende pampers, smeerlapperij.”
“Jef, wat is er aan de hand?”
“Het is een hoop drek, Nikki. Al ons afval. Het is drek.”
“Ja maar, Jef!?”
“Niks te maren, Nikki. We kopen een stuk vlees, een krop sla, we steken alles in een plastiek zak, nemen het mee naar huis, doen er dit en dat mee en het afval is drek.”
“Ja maar, Jef!”
“Niks, Nikki. Een spoor van drek, dat laten we na. Verpakkingen, autobanden, uitlaatgassen.”
“Jef, maar je moet dat uit je hoofd zetten. Je moet toch eten, je moet toch rijden, soms?”
“Ja, Nikki. We moeten vanalles. En de drek blijft en drijft boven.”

Ref: Don DeLillo, Onderwereld, blz. 302+

249 Bram klein
Illustratie: Bram Brioen, voor Merel en Mus.