– Hou op met dat dartel gedoe!
– Maar het is lente!
– Lente? Waar? Het regent! Het is de hele tijd donker! En de voorspellingen beloven nog meer regen!
– Toch is het lente!
– Maar ik heb het koud!
– Zie je het groene niet?
– Jaja, maar ook veel bewolking!
– En vorige week was het toch mooi weer?
– Jaja, en koude wind. Hou dus maar op met dat dartelen!
– Nee, ik doe voort!
– Het is onnozel!
– Nee, het is niet onnozel!
– Toch wel!
– Dartel, dartel!
Hij was de ganse dag bij zijn broer.
Zij was alleen thuis. Ze genoot. Tokkelde wat op haar telefoon, vulde een kruiswoordpuzzel in, las de weekendkrant, zat in de tuin en keek naar het groene, naar de lucht, naar de overvliegende vogels en vliegtuigen. Na de middag werd het echt warm, ze dook het zwembad in en bleef dan lekker lui in de zon liggen.
Rond vijf uur stuurde ze hem een bericht, om te vragen hoe het ging. Geen antwoord. Ze wachtte een uur, stuurde een tweede bericht met drie uitroeptekens. Geen antwoord. Rond halfacht probeerde ze hem te telefoneren maar kreeg de voicemail. Ze sprak in dat ze zat te wachten, dat ze niet kon verdragen dat hij niet antwoordde, dat ze zich zorgen maakte, dat ze een hekel had aan alleen zijn. Hij belde niet terug. Ze wachtte. Ze wachtte.
Vanaf nu moet u nu ook voor volgende activiteiten schriftelijk toelating vragen. De normale procedures en termijnen voor binnen- en buitenactiviteiten zijn van toepassing.
Binnen:
Het lezen van tijdschriften die niet op de huidige lijst staan.
Het lezen van boeken die niet op de huidige lijst staan.
Telefoongesprekken binnen uw zone.
Emails van vreemden beantwoorden (ttz van mensen die niet op de door u gegeven contactpersonenlijst staan)
Emails aan vreemden versturen (idem)
Alle nachtelijke activiteiten, zonder uitzondering, zelfs toiletbezoeken.
Een andere soort zeep gebruiken.
De hond borstelen.
Buiten:
Madelieven tellen.
Een verrekijker gebruiken.
Langer dan vijf minuten langs een vijver wandelen.
Telefoneren, tenzij in levensbedreigende situaties.
Beachvolleybal.
Nieuwe goudvissen uitzetten.
De hond borstelen.
De volledige lijsten vindt u op www.fgov.be
Alles is verboden, ook de combinaties.
Idem voor de getallen.
Volledige lijst op www.fgov.be :
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
AA
AB
AC
AD
AE
AF
AG
AH
AI
AJ
AK
AL
AM
AN
AO
AP
AQ
AR
AS
AT
AU
AV
AW
AX
AY
AZ
AAA
AAB
etc.
Het is wat het is. Maar dat dachten we vroeger ook, en we dachten dat wat toen was, zou blijven. Het bleef niet. Wat was is niet meer, het is, letterlijk, wat was gebleven. We hopen dat wat nu is zal blijven maar we zijn niet
(er zijn nieuwe verbodsregels)
zeker. We houden ons vast aan wat is, maar voor de week om is is wat is wat was geworden. Het is niet
(er zijn alweer nieuwe verbodsregels)
anders. We weten het niet meer. Wat is was niet gisteren. Wat is is nieuw. Zal wat is morgen nog
(de nieuwe verbodsregels die vandaag werden gestemd zijn vanaf middernacht van toepassing)
wat is zijn? Of is het dan weer wat was geworden? En wat met
(de nieuwe verbodsregels werden weer aangepast)
overmorgen, volgende week, volgend jaar, over vijf
(u vindt ieder woord van de nieuwe verbodsregels op de grote uithangborden aan de voorgevels van de gemeentehuizen)
of over tien jaar? Zal wat was ooit terug wat is worden? Wat moeten we doen? Want het is toch wat
(u moet zich aan de nieuwe verbodsregels houden of lijfstraffen worden toegepast)
het is? Dat zou toch zo blijven? Of is wat was altijd beter? Wat is het nu? Ik weet het niet. Is het echt wat het is? Definitief?
Beste,
Gisteren strooide u zand in de ogen. Vandaag doet het pijn en schuurt het. Morgen zweert en ettert het. Overmorgen zijn de mensen hun ogen kwijt.
Wij bevelen u dan ook om, uiterlijk vanavond, de zandkorrels een voor een en met de nodige voorzichtigheid te verwijderen.
EDB
Hoofd van de Commissie ter Bestrijding van het Eeuwige Zand in de Ogen.
Hij streelde haar wang, haar haren, zij schuifelde zacht met de voeten, friemelde met de vingers, keek hem aan, glimlachte verlegen. Hij nam haar gezicht in zijn beide handen, keek haar recht in de ogen, bleef kijken, zij keek terug, nog steeds met dezelfde glimlach. Plots schalde muziek. Ze schrokken allebei, hij sprong op, riep verrast ‘The Beatles!’ en liep naar het raam, wat gebeurde daar? Zij stond ook op, wachtte een minuut, nam haar handtas van de tafel en liep zacht naar de deur. Hij merkte niet dat ze er niet meer was, klapte in de handen en zong vrolijk mee.
‘Ik hou het kort. Het zijn lange dagen. Er zit een spin in het bad. Ik sproei. Er zit geen spin in het bad. Het is koud buiten, kouder dan verwacht. Waar is mijn trui? Daar, een vliegtuig. Daar, een duif. Twee. Drie. Daar, een kwikstaartje. Twee. Drie. Vier. De hond wil er mee spelen. Het is geen hond. Het is een mini-beer. De buurvrouw roept. Iets over de aardappelen. Zes stuks zegt ze. Huh zeg ik. Ze is al terug naar binnen. Wuift nog. Een camionette. Wat doet dat verkeersbord daar? De gracht. De boeren. De jonge met de spade. De oude met de orders. Een kraan. Waar is de gracht zeggen ze. Nog een buurman. Ook over de aardappelen. Huh. Over de bieten. Over de maïs. Hij wordt geroepen. Drie vliegtuigen. Een voorbijrijdende auto. Stipt. Het is halfzeven. Altijd om halfzeven. Een groet. Een koude en blauwe lucht. Jonge boeren. Oude boeren. Rood in het oosten. Rood in het oosten. Rood in het oosten.’
ANDEREWOORDEN 