WEG, WEG

 Ze ligt daar –  K.O.

Een uur later wordt ze wakker. Ze ziet hem en zegt:
‘Er viel een steen op mijn hoofd. Kijk maar.’
Ze buigt haar hoofd en wrijft door haar haar.

Hij luistert niet, kijkt niet.
Hij draait zich om, verlaat de kamer en is

weg.