ANDEREWOORDEN

Zoals a a is en b b, zo ben ik ik en jij jij en we weten het is ons alfabet en we zeggen allebei ik ben de eerste

neenee jij bent de eerste, en we lachen want het is grappig en we doen voort en zeggen

wij zijn het alfabet van alle landen en we zijn de cijfers van de hele wereld; lengte, breedte, hoogte, laagte en diepte, warmte en koude, snelheid en getijde.

We beseffen het is van ons en niemand kan het begrijpen, en we snoeien ondertussen een roos (wit)

en een hortensia (roze) en we keuren en ruiken de grond, de bomen, de einder en plots zien we dat

de boeren vechten tegen de regen, ginder en dat de duiven hun jacht op de oogst eindelijk staakten

en dat het hoog tijd werd, die regen, want dat de beek, de bloemen en struiken, want ja ja

het groene, zei ook André gisteren, dat het gras straks geen gras, jaja dus we knikten.

Zoals a a is en b b, zo ben ik ik en jij jij en we weten het is voor anderen te ver en ongrijpbaar,

ze proberen het te vatten en weten niet en luisteren maar verstaan niet en zeggen dat ze zoiets nog nooit eerder hoorden of zagen –

ons alfabet, van aa en bb tot ver voorbij zz en dat jij jij en ik ik, weten we, tot ginds en veel verder

want immer oneindig oneindig.

De dagen, de dagen, de dagen, de
zonsopgang, de dag, de zonsondergang, de nacht, de
zonsopgang, de dag, de zonsondergang, de nacht, de
zonsopgang, de dag, de zonsondergang, de nacht, de
zonsopgang, de dag, de zonsondergang, de nacht, de
dagen, de dagen, de dagen. Een

vrouw maakt zich zorgen; haar zoontje is nergens te bekennen, ze

Een hond loopt achteraan in een tuin, het is nog vroeg in de ochtend, hij ziet een konijn bij de buren en

Een telefoon rinkelt, iemand neemt op, zegt ‘Hallo,’ luistert en loopt

De supermarkt is nog niet open, vijf mensen staan

Het is file, een vrachtwagen rijdt in

‘Er is nog geen koffie,’ zegt een man en

De azalea is al drie keer groter en blijft

Iemand neemt een stapel facturen, legt die naast het

Een dichter ziet de lichtinval maar

De bestelwagen

Een vrouw stapt snel naar de bushalte, drievier meter achter haar

De blauwe post-its liggen

Een helikopter vliegt over het strand van

De treinen staken vandaag maar de

De peterselie heeft een diepe pot nodig en

De eksters hebben het opgegeven, de duiven ook want de boer

Een jongen van acht tekent beter dan

Een man zegt Saturnus beïnvloedt de dag dus

De sleutels zaten er niet op en het kind

De klokken luiden, de avondmis

Nergens is het licht

De dakdekker roept naar beneden dat de bovenste latten

Op het stoeltje in de badkamer

Nee, want de versnellingsbak van haar auto heeft het begeven, in de garage maken ze eerst

De gewone dingen (2 van 1001)

En ondertussen maalt hij:
de L-profielen en de T-profielen en ook nog U-ijzers en de laspost en de draagkracht en hoe de balken
en ook over druk en metaalmoeheid en dat de zuigers de bougies niet kunnen raken
en dat het gelast moet worden en dat het mengsel
en dat het fijnste zand van de zandstraalcabine
of de lasnaad

Maar de ladder is te lang te kort en de kruiwagen staat in de weg en hoe hij dat met die U-ijzers zal oplossen en over ingewerkte handvatten want dat zal moeten
en dat Willy nooit zal stoppen met werken en klauteren, dat die doorgaat tot hij er bij doodvalt, ooit
en dat zijn vrouw nu wel mee moet, maar enkel op woensdag, en dat ze al over de zestig

maar dan terug naar de job en eerst de tekening en de lange meter en de waterpas
en dat de struiken zus en de bomen zo en dat het hondenhok inderdaad toch wel weg mocht
en dat de rozelaars en de hortensia’s en zo blauw als de nacht, daar, op die bouwval, tussen de netels die de planten bijna versmachten
en het bos, het bos, het bos en de bomen