Ik leg me neer en
doe mijn ogen dicht,
blijf stil
en luister.
Ik hoor niks.
Maar dan toch, plots,
een kinderlach
en stemmen van een vrouw, een man
en dan weer niks.
Of toch?
Getsjirp van merels, mussen,
af en toe de vrolijkheid
van zwaluwen
en
nu en dan het ruisen van de bladeren
en dan weer
niks.
Of toch?
Of niks?
Of toch?
De zwaluwen,
een duif of twee,
de zwaluwen – hun vrolijkheid.
Ik lig.
Ik houd mijn ogen dicht
en luister,
hoor weer even niks.
Of toch?
Maand: juli 2024
LICHT
Hij wist dat licht licht was,
probeerde het volledig te grijpen
maar het ontsnapte
telkens,
schoot omhoog of omlaag,
het maakte zelfs een dubbele salto
en plots wist hij
‘Ik moet rustig blijven,’
sloot de ogen, draaide
langzaam
om zijn as, opende de ogen
en greep
Hij kon er mee spelen, jongleren,
liet het los,
ving het weer op, dicteerde het
helemaal zelf
om een dubbele salto te maken
of liet het
zelfs
even verdwijnen
om het dan lichter dan licht
weer naar voren te brengen
en te laten
springen
en botsen
en alles
Hij joeg ook de storm
en het onweer
vér weg
door te blazen
en nog eens
en voelde zich zelf
lichter dan licht
toen hij het licht
helemaal los liet,
kon laten.
JA, WAT, IN FEITE?
Het ruikt hier naar pas gemaaid gras
en de vliegen vliegen
de duiven
en de zwaluwen.
Het ruikt naar pas gemaaid gras
en een jonge man ziet een jonge vrouw
een jonge vrouw ziet een jonge man
en vijftien jaar later
hebben ze een huis, een tuin, twee kinderen,
ze werken, eten, slapen,
helpen met de rekensommen
en kijken televisie.
Het ruikt naar pas gemaaid gras
en tweeduizend kilometer verder
en vierduizend kilometer verder
zaait de mens
geweld, dood, verdriet,
kapotte huizen,
wezen,
kinderloze ouders.
Op sommige plekken ruikt het
naar pas gemaaid gras
en elders, de mens, zaait hij,
zaait hij wat?
VOL VEEL
Velden vol veel
gedichten
Lorca
Pavese
de jonge Hertmans
de immer jonge Rimbaud
Cummings
Hölderlin
Velden vol veel
veel
vaak anders
de zinnen
de woorden
Whitman
Carver
De tuimelingen van Borges
en van zijn vriend, Bioy Casares
en de uitvinding
en de tijd
of Rilke
of Handke
of, alweer, de jonge Hertmans
en Boon
en Elsschot
en, alweer, Pavese en de zon en het licht en het water en de velden en de warmte
en de vriendschap
en het leven
Velden vol veel
veel wereld
en meer
en nog
nog een wereld
mensen en huizen en dromen
veel
en rozen en doornen